Jan Potocki herbu Szreniawa (ur. ok. 1619, zm. 1681) – rotmistrz wojsk koronnych, podczaszy chełmski w latach 1658-1668, stolnik bielski w 1658 rokuUrzędnicy województwa bełskiego i ziemi chełmskiej XIV-XVIII wieku. Spisy. Oprac. Henryk Gmiterek i Ryszard Szczygieł. Kórnik 1992, s. 256., członek kościoła Braci Polskich, rotmistrz wojska powiatowego województwa krakowskiego w 1671 i 1672 rokuDariusz Kupisz, Wojska powiatowe samorządów Małopolski i Rusi Czerwonej w latach 1572 – 1717, Lublin 2008, s. 420..
Życiorys Pochodził z rodziny ziemiańskiej braci polskich posługującej się herbem Szreniawa. Syn Adama Potockiego (zm. 1635) i Zofii z Przypkowskich (zm. 1650). Starszy brat podczaszego chełmskiego Jerzego i podczaszego krakowskiego Wacława.
W 1637 r. brał prawdopodobnie udział w walkach z powstaniem Pawluka i rok później w kampanii przeciw Kozakom. Wraz z braćmi w 1651 r. brał udział jako chorąży powiatu bieckiego w kampanii beresteckiej. W bitwie 28–30 czerwca 1651 r. został ciężko ranny – sejmik województwa krakowskiego zalecił go wraz z bratem Jerzym do nagrody za zasługi wojenne i doznane rany.