Elżbieta Marianna Józefa Anna Jaraczewska, z d. Krasińska (ur. 10 stycznia 1791 w Warszawie, zm. 30 września 1832 w Krakowie) – polska powieściopisarka i autorka umoralniających książek dla dzieciEncyklopedia Chełma, t. I, cz. 2, Ludzie. Chełm: Wydawnictwo Gaudium 2013, s. 61–62. ISBN 978-83-61149-22-4 (autor artykułu „Jaraczewska Elżbieta Marianna Józefa Anna”: Zbigniew Lubaszewski)..
Życiorys Elżbieta Krasińska urodziła się 10 stycznia 1791 w Warszawie. Jej rodzice pochodzili z najsłynniejszych rodów polskich. Ojciec – Kazimierz Krasiński (oboźny wielki koronny) był synem kasztelana zakroczymskiego Antoniego Krasińskiego herbu Ślepowron (1693–1762). Ożenił się z Anną Ossolińską, miecznikówną litewską, córką Aleksandra Macieja. Z tego małżeństwa, zawartego w roku 1782 przyszło na świat dwoje dzieci: Józef Maciej Wawrzyniec Onufry, urodzony w roku 1783 i Elżbieta Marianna Józefa Anna. Familię Krasińskich zaliczano do najlepszych w kraju, jej członkom przysługiwał tytuł hrabiowski, zaś brat Jaraczewskiej – Józef – należał do grupy najbogatszych ludzi w Polsce. Najwcześniejsze dzieciństwo spędziła w majątku rodzinnym Zegrze, później trafiła do Galicji, a w roku 1802 zamieszkała w Radziejowicach pod Warszawą. W młodości otrzymała bardzo staranne wykształcenie.