Nie zawiera omyłek słownych charakterystycznych dla mowy; jest bowiem produktem dłuższej refleksji.
Językiem pisanym w silnym stopniu rządzą przepisy normatywne i zwyczaje pisarskie (obowiązujące normy ortografii i interpunkcji, użycie szablonowych zwrotów grzecznościowych, dbałość o przejścia między akapitami). Język pisany wyróżnia się swoją zachowawczością; jest bardziej konserwatywny od języka mówionego.
W kontekście internetowym mówi się o tzw. cyberjęzyku. Stosunek języka internetu do lepiej poznanych form języka (języka ustnego i tradycyjnego języka pisanego) stanowi przedmiot dyskusji.
Język pisany zawsze występuje jako element towarzyszący pewnemu językowi mówionemu. Wiele języków wymarłych znanych jest wyłącznie dzięki zabytkom pisanym. Zdarza się, że język pisany istnieje samodzielnie, gdy znajduje zastosowanie w pewnych sferach życia, ale nie jest znany jako język ojczysty (np. łacina, klasyczny język chiński). Dobrze wypracowana i skonwencjonalizowana odmiana języka pisanego, podlegająca normom językowym i ortograficznym, zwana jest grafolektem.
Zobacz też
język literacki
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Języki według rodzaju