W Wywodzie jedynowłasnego państwa Świata ks. Dębołęcki dowodzi, że tron świata z Libanu do Korony Polskiej przeniesiono, wskutek czego Polacy - sukcesorzy Scytów - jako najstarszy naród świata dziedziczą władzę polityczną nad światem. W duchu ideologii sarmackiej twierdził, że język słowiański wywodzi się od języka syryjskiego, którym mieli mówić Adam, Noe, Sem i Jafet i dlatego starszy jest niż greka, łacina i inne języki.
Sławny także jako autor dzieła Przewagi elearów polskich (Poznań 1623), swoistego pamiętnika z wypraw lisowczyków w latach 1618–1623 w pierwszej fazie wojny trzydziestoletniej. Przypisuje mu się również autorstwo innych skromniejszych lisowianów (z lat 1619–1623), mianowicie: List o lisowczykach (pseudonim: Habspert Nickel, być może geonim), Żywot kozaków lisowskich (pseudonim: Bartłomiej Zimorowic, allonim), Deklaracja abo objaśnienie kart kozackich (pseudonim: Nikodem Niebylski, anagram) (tłumaczoną z wcześniejszego ilustrowanego wzorca łacińskiego), tzw. Wiersze o lisowczykach (anonim), Kopia listu utrapionej Ojczyzny do lisowczyków (pseudonim: Maciej Żołęcki) Pieśni o cnych kozakach lisowskich (anonim). Ze względu na rozmaite zainteresowania zasłużył sobie na miejsce w polskiej tradycji w obrębie wielu dziedzin.