Troszczył się o uruchomienie na nowo seminarium w podległym terenie i w 1722 załatwił to za zgodą Stolicy Apostolskiej.
W 1724 dokonał koronacji i obrazu Matki Bożej w Sokalu.
Zdecydował o umieszczeniu letniej rezydencji arcybiskupów lwowskich w barokowym pałacu w Obroszynie, ponieważ zamek w Dunajowie wydał mu się bardzo odległy.
Pochowany w archikatedrze Wniebowzięcia NMP we LwowieKrzysztof Rafał Prokop, Nekropolie biskupie w nowożytnej Rzeczypospolitej (XVI–XVIII w.), Kraków-Warszawa 2020, s. 136..
Przypisy
Bibliografia Polski Słownik Biograficzny, t. 38, s. 15.
Kategoria:Biskupi koadiutorzy i pomocniczy I Rzeczypospolitej Kategoria:Biskupi lwowscy (Kościół łaciński) Kategoria:Biskupi tytularni Marocco o Marruecos Kategoria:Deputaci duchowni Trybunału Głównego Koronnego 1701/1702 Kategoria:Deputaci duchowni Trybunału Głównego Koronnego (kapituła katedralna lwowska) Kategoria:Doktorzy obojga praw (I Rzeczpospolita) Kategoria:Duchowni katoliccy – szlachta I Rzeczypospolitej Kategoria:Duchowni łacińskiej archidiecezji lwowskiej (I Rzeczpospolita) Kategoria:Dziekani lwowskiej kapituły