praca nad nimi zajęła mu dwanaście lat. Jednak Wasubandhu odmówił tłumacząc się swoim poważnym wiekiem: „Jestem już stary więc pozwolę ci mówić, co zechcesz. Dawno temu ta moja praca zniszczyła doktrynę wajbaszików (sarwastiwadinów). Nie ma potrzeby konfrontacji z tobą... Mądrzy ludzie będą wiedzieli, który z nas ma rację, a który błądzi”.
Nauki Ogólne uwagi Wasubandhu działał około 200 lat po Nagardżunie, w okresie kolejnego złotego wieku literatury buddyjskiej. Miał szczególną okazję do zapoznania się z właściwie wszystkimi religijnymi i filozoficznymi nurtami w buddyzmie i umiejętność swobodnego nawigowania pomiędzy nimi. Zaczął studiować od abhidharmicznych komentarzy znanych jako Vibhāṣā i podsumował je w dziele zatytułowanym jako Abhidharmakośa. Był zdolny do rozważania nauk sarwastiwadinów jak i sautrantików i opowiedział się za tymi ostatnimi. Nawet w początkowym okresie swojej działalności był już wystarczająco rozeznany i przekonany, że sarwastiwada nie może reprezentować ważnej rewolucji, którą Budda wprowadził na indyjską scenę filozoficzną. Jego skłonności ku sautrantikom spowodowały wrogie nastawienie ze strony słynnego eksponenta sarwastiwady – Sanghabhadry. Ich walka trwała do śmierci SanghabhadryDavid J. Kalupahana. A History of Buddhist Philosophy. Str.