184, 185.
Zasadniczo uważano, iż pomiędzy naukami Nagardżuny i Wasubandhu panuje konflikt, jednak – jak wykazał to Stefan AnackerStefan Anacker. Seven Works of Vasubandhu: The Buddhist Psychological Doctor. 1984 – niezgoda panowała głównie pomiędzy VI-wiecznymi uczniami tych filozofów, a nie pomiędzy nimiDavid J. Kalupahana. A History of Buddhist Philosophy. Str. 185.
Przeszkodą w docenieniu wkładu Wasubandhu do historii buddyjskiej myśli było jego nawrócenie się na nauki jogaczary. Odrzucił wtedy nauki sautrantików, co nie świadczy jednak o tym, że stał się wyznawcą absolutnego idealizmu, a co próbują mu imputować tybetańscy komentatorzy. Problem wyniknął z powodu okaleczenia najbardziej wyrafinowanej pracy Wasubandhu Widźniaptimatratasiddhi (skr. Vijñaptimātratāsiddhi, pol. Ustanowienie zwykłego pojęcia), do czego doszło w rezultacie nieporozumień pomiędzy jego uczniami w VI i VII wieku.