Na drodze do lotu człowieka - przygotowania teoretyczne thumb|Szkice|left Dnia 5 grudnia 1889 roku Otto Lilienthal wydał książkę pt. „Lot ptaka jako podstawa sztuki latania”, która uznawana jest do dziś za ważną publikację dotyczącą techniki latania w XIX wieku. Zainteresowanie publikacją w czasie jej wydania było znikome, bowiem w tym czasie faworyzowana była jeszcze zasada lotu „lżejszy od powietrza” bazująca na rozwoju lotnictwa balonowego jako wiodącego środka transportu. Otto Lilienthal opowiadał się przeciw temu i uważał, iż jest to błędne założenie, gdyż: „ludziom musi udać się szybować w powietrzu, potrzebują oni jedynie odpowiedniego oporządzenia, dzięki któremu ludzkie siły będą do tego wystarczające”. Badacz rozwijał swoją teorię na podstawie wyników własnych eksperymentów. Prawdopodobnie w 1881 roku ich efekty zostały wydane we Francji, podobnie jak książka autorstwa Louisa Mouillarda pt. „Królestwo Wiatrów“ (niem. „Das Reich der Lüfte“, fr. „L’empire de l’air). Bracia Lilienthal odkryli, że kształt skrzydeł odgrywa ważną rolę podczas lotu, gdyż : „sklepiona powierzchnia nośna wywołuje wielką siłę nośną”. Ich forma na podobieństwo ptasich skrzydeł nie była wtedy zbyt powszechna wśród konstruktorów maszyn latających.