Rowerzysta jako niechroniony uczestnik ruchu Rowerzyści są zaliczani do niechronionych lub szczególnie narażonych uczestników ruchu, ponieważ podczas kolizji nie są chronieni nadwoziem pojazdu, a skutki zderzenia zależą m.in. od prędkości i masy innych uczestników ruchu. W dokumentach Unii Europejskiej do kategorii szczególnie narażonych uczestników ruchu zalicza się m.in. niezmotoryzowanych uczestników ruchu, takich jak piesi i rowerzyści, a także motocyklistów oraz osoby z niepełnosprawnościami lub o ograniczonej mobilności i orientacji. Do czynników wpływających na ciężkość wypadków z udziałem pieszych i rowerzystów należą m.in. prędkość pojazdów silnikowych, masa i konstrukcja pojazdów, brak fizycznej ochrony oraz widoczność i panowanie nad pojazdem.
Strój rowerzysty Pod koniec XIX wieku rowerzyści nie mieli jednego stroju sportowego. Mężczyźni skracali i upraszczali ubiór głównie dlatego, że długie spodnie, szelki oraz ciasne nogawki przy kolanach utrudniały pedałowanie i pracę nóg. Poradnik Pleasure-cycling z 1895 roku zalecał jazdę w krótkich spodniach lub knickerbockerach, wełnianych pończochach, niskich butach i ubraniu niekrępującym ruchów kolan. Opracowania muzealne dotyczące historii stroju rowerowego wskazują, że w latach 80. i 90.