W czasach wielkiego kryzysu zakład borykał się ze strajkiem załogi, a w 1932 roku był on nawet zamknięty na kilka dni. By uratować fabrykę porcelany przed stratami i ograniczyć liczbę zwalnianych pracowników, zdecydowano o skróceniu tygodnia pracy do trzech dni. W 1933 roku z fabryki odszedł Gould, a nowym dyrektorem został Michał Mehan, który kontynuował politykę równowagi w ilości wytwarzanej porcelany stołowej oraz technicznej. W sierpniu 1939 roku wyjechał on do Stanów Zjednoczonych.

Po wybuchu II wojny światowej, we wrześniu 1939 roku katowicka fabryka porcelany została przejęta przez niemiecki zarząd komisaryczny, zmieniając jej nazwę na Porzellanvertrieb GmbH Kattowitz-Bogutschütz, a później na „Giesche” Porzellanfabrik AG. Zarządcą komisarycznym został dr Albrecht Jung.

W lutym 1945 roku zakład był już kierowany przez polską administrację. Jego nazwę zmieniono na Fabryka Porcelany „Giesche” S.A. Pod Zarządem Państwowym, a w 1946 roku dokonano jego nacjonalizacji. W 1948 roku nazwę zmieniono na Państwowa Fabryka Porcelany „Giesche” Katowice, pod którą zakład działał do 1950 roku, kiedy to przemianowano go na Zakłady Porcelany „Bogucice” (do 1993 roku). W 1951 roku z fabryki „Huta Franciszka” w Bykowinie utworzono filię katowickiego zakładu, która istniała do 1988 roku.