Koń achał-tekiński – wysoce szlachetna rasa konia gorącokrwistego pochodzącego z Turkiestanu. Przedstawiciel koni prehistorycznych typu I. Nazwę swą zawdzięczają turkmeńskiemu plemieniu koczowników.
Rys historyczny Konie te wywodzą się od prastarej rasy koni turkmeńskich i są ich bezpośrednimi potomkami. Istniały już prawdopodobnie 500 lat p.n.e. Przez tysiące lat hodowane były w Azji Środkowej, w oazach Turkiestanu. Współcześnie jest to obszar na północy Iranu na wschód od morza Kaspijskiego.
Od przynajmniej trzech tysięcy lat konie używane były przez ludność zamieszkującą Azję Środkową. Przed około 2 i pół tysiąca laty na Bliskim Wschodzie był ulubionym koniem wojowników używanym w czasie wojen. Około 1000 roku p.n.e. konie, podobnie jak dzisiaj, służyły głównie jako zwierzęta wyścigowe. Prawdopodobnie około 500 roku p.n.e. konie achał-tekińskie służyły w armii perskiej. Jeździły one w gwardii króla Dariusza. Spotkać je można było też w krajach sąsiedzkich. Zwierzęta, określane jako krwawo pocące się znane były już w starożytnych Chinach i bardzo tam doceniane. Znacząco wpłynęły na powstanie rasy arabskiej i koni pełnej krwi angielskiej. Podczas licznych wojen i grabieży ich liczba znacznie się zmniejszyła i hodowla zaczynała się chylić ku upadkowi.