thumb|Strona 2 z Kodeksu Madryckiego z łacińskim pismem
Kodeks madrycki (Madrid Codex lub Codex Tro-Cortesianus) – oryginalny majański dokument dotyczący wróżbiarstwa i obrzędów rytualnych.
Historia Początkowo Kodeks Madrycki był podzielony na dwie części: Kodeks Troano z 70 stronami (22-56, 78-112) i Kodeks Cortesianus z 42 stronami (1-21, 57-77). Podział ten wynikał z prostego faktu, iż te dwie części zostały oddzielnie odkryte – odpowiednio w 1866 i w 1875 r. Pierwsza część została znaleziona u profesora Juan de Tro y Ortolano Charles w 1866 roku przez francuskiego historyka i etnografa Etienne Brasseur de Bourbourg. On to za pozwoleniem właściciela opublikował manuskrypt pod tytułem "Manuscrit Troano, études sur le système graphique et la langue des Mayas. Kilka lat wcześniej Léon de Rosny odkrył drugą część rękopisu i ogłosił ją jako Codex Cortesianus (od nazwiska konkwistadora – Hernán Cortés). Bliższe badania nad drugą częścią, przeprowadzone przez Bourbourg pozwoliły stwierdzić, że jest to część Kodeksu Troano i jako całość liczy sobie 112 stron co stanowi największą księgę Majów dotychczas odkrytą. Od momentu odkrycia ksiąg tj. od 1869 r. pisma były w ograniczonych nakładach publikowane aż do momentu ich połączenia przez Charles Etienne Brasseur de Bourbourg i nadania im wspólnej nazwy Codex Tro-Cortesianus.