thumb|Szałas Kikapów, Oklahoma, 1880 thumb|Wódz Kikapów Babe Shkit, 1900 Kikapowie (agl. Kik ə Pū, , ) – plemię Indian Ameryki Północnej z rodziny algonkińskiej, zamieszkujące pierwotnie południowo-wschodnie obszary dzisiejszego stanu Michigan, ale w XVII wieku, wyparte przez Irokezów, zasiedliło okolice przenoski między rzekami Fox i Wisconsin w dzisiejszym hrabstwie Columbia w Wisconsin, a być może także w północnej części stanu Illinois. Obecnie zamieszkują północno-wschodnie Kansas, środkową Oklahomę i północny Meksyk.

Nazwa plemienia wywodzi się, przypuszczalnie, z algonkińskiego kiwegapaw (przemieszczać się, być raz tu, raz tam).

Rys historyczny Kikapowie byli kulturowo bliscy plemionom Sauków i Lisów, a w pewnym okresie połączyli się z Szaunisami. W roku 1712 wraz z Lisami uderzyli i spalili Fort Detroit, ale później (od roku 1729) byli sprzymierzeńcami Francuzów. W początkach XVIII wieku zjednoczyli się z Odżibwejami, Ottawami Saukami i Lisami, by pokonać Konfederację Illinois i zagarnąć jej terytoria.

Wzięli udział w roku 1812 w powstaniu Tecumseha, a część z nich w wojnie Czarnego Jastrzębia w roku 1832.