W trudnym okresie (około 1852 roku) część plemienia wyemigrowała do Meksyku i od tego czasu znana jest jako Mexican Kickapoo. W roku 1870 żołnierze US Army przekroczyli nielegalnie granicę meksykańską i spalili największą wioskę Kikapów, po czym wycofali się, zagnawszy grupę kobiet i dzieci w charakterze zakładników na Terytorium Indiańskie. W tej sytuacji większość mężczyzn wróciła w latach 1873–1974 do rezerwatu w Oklahomie; część, która pozostała w Meksyku, osiedliła się w przygranicznym rezerwacie w stanie Chihuahua.
Religia i obyczaje thumb|Budowa domu zimowego, Meksyk Kikapowie wierzyli, że wszystko, włącznie z przedmiotami, posiada duszę, czyli manitu, z którym można komunikować się za pomocą dymu z palonego tytoniu. Wielki Manitu, stwórca o imieniu Kicitiata, mieszkał w niebie. Największym świętem był wiosenny tydzień odrodzenia i dziękczynienia. Obchodzili też święto Zielonej Kukurydzy i dzień Tańca Bawoła. Nad przebiegiem uroczystości czuwali szamani. W latach trzydziestych XIX wieku prorok Kenakuk zaczął głosić nauki inspirowane chrześcijaństwem, zachęcał do przystosowania się kulturowego do białych, zabraniał używania alkoholu, poligamii i wojowania. Jego nauki przypadły do gustu części Kikapów i Potawatomich.