Film przedstawia postać żołnierza, który co tydzień wysyła list do matki pozostałej w Kowlu, relacjonując jej bieżące wydarzenia. Jest to jedyny film, w którym Waszyński wspomina o swoim rodzinnym mieście. Jako żołnierz II Korpusu Waszyński był w Egipcie i Włoszech. Będąc członkiem wojskowego zespołu filmowego, robił zdjęcia w czasie bitwy o Monte Cassino (1944).
Po II wojnie światowej W 1946 powstał jeden z ostatnich filmów w reżyserii Waszyńskiego, nakręcona we Włoszech Wielka droga. W Recanati zaprzyjaźnił się z hrabiną Marię Dolores Carantini, wdową po hrabim, zmarłą 8 września 1946, po której odziedziczył fortunę, w tym pałac w RzymieWbrew informacji biografa Michała Waszyńskiego nigdy nie był on mężem Marii Dolores Carantini, nie zaadoptował też córki aktorki Jadwigi Andrzejewskiej, zob. R. Włodek, Jadwiga Andrzejewska na scenie i ekranie, Kraków – Warszawa 2019, s. 211–214.. W 1947 nawiązał znajomość z reżyserem Orsonem Wellesem, będąc jego asystentem przy tworzeniu Otella (1952).