Dybuk i zwrot w karierze filmowej W 1937 powstał Dybuk, nakręcony w języku jidysz, który trafił do międzynarodowego obiegu, dzięki czemu - na licznych kopiach - przetrwał zniszczenia wojenne i obecnie jest najbardziej znanym na świecie polskim filmem sprzed 1939. Tym filmem, stworzonym na podstawie dramatu Szymona An-skiego, Waszyński po raz pierwszy odwołał się do swojego żydowskiego pochodzenia. Czas kręcenia zdjęć do Dybuka był o wiele dłuższy niż w przypadku wcześniejszych realizacji. Odtąd reżyser zerwał ze zwyczajem tworzenia filmów w ekspresowym tempie.
W dniu agresji niemieckiej na Polskę, 1 września 1939 roku Waszyński znajdował się wraz z ekipą filmową we Lwowie. Został zesłany przez władze radzieckie na Syberię. 10 grudnia 1941 zaciągnął się do Armii Andersa i wraz z nią przeszedł do Iranu, a następnie do Iraku (1942) i mandatowej Palestyny (1943). Przemarsz wojsk Andersa na Bliski Wschód utrwalili Waszyński i Konrad Tom w dokumentalnym filmie Dzieci (1943)Dzieci (Waszyński Michał) [on-line], [w:] Filmpolski.pl, dostępny w Internecie [dostęp: 13 grudnia 2009]., nazwanym przez autora biografii Waszyńskiego, Samuela Blumenfelda, testamentem reżyseraSamuel Blumenfeld, Człowiek, który chciał być..., s. 82..