Podsumowaniem osiągnięć stała się monografia Ignacego Adamczewskiego „Jonizacja i przewodnictwo ciekłych dielektryków”, wydana w 1965 r. przez PWN i przetłumaczona na język angielski, francuski i rosyjski. Drugą ważną domeną badań była fizyka jądrowa, a zwłaszcza detekcja i dozymetria promieniowania. Pionierski charakter w skali krajowej miała wydana w 1959 r. monografia Adamczewskiego Ochrona zdrowia przed promieniowaniem jonizującym. W latach 1967–1971 prowadził wykłady z fizyki w ramach Politechniki Telewizyjnej w TV Gdańsk. W latach 1971–1974 był profesorem, później visiting professor (1975–1987) na University of Salford. W 1974 r. przeszedł na emeryturę.
Profesor Adamczewski jest autorem podręczników fizyki klasycznej i współczesnej, z których korzystali studenci kierunków technicznych, oraz fizyki medycznej i biofizyki dla studentów kierunków medycznych.