Kodeksy nomenklatury przyjmowane na kongresach botanicznych Pierwsze reguły nomenklatury ustalone zostały wspólnie przez ok. 150 botaników europejskich i amerykańskich podczas pierwszego międzynarodowego kongresu botanicznego w Paryżu w 1861 roku (zwołanym zresztą przez syna Augustina P. de Candolle’a – Alphonsa Pyrame de Candolle’a). Reguły nomenklatury botanicznej (Lois de la nomenclature botanique) określone zostały kodeksem paryskim (Paris code). Wprowadzono zasadę priorytetu taksonomicznego (nazwy ustalane są na podstawie pierwszeństwa publikacji), nadano rangę autorstwu nazwy i przyjęto zasadę, że pierwszą ważną publikacją nazw rodzajów i gatunków były publikacje linneuszowskie. Po kilku latach brytyjscy i amerykańscy taksonomowie uzgodnili zmiany i stosowany przez nich zbiór reguł określany był mianem Kew Rule. Podczas kolejnego kongresu botanicznego w Rochester (Stany Zjednoczone) w 1892 przyjęto tzw. Rochester Code. Uściślono w nim zasadę priorytetu taksonomicznego i ustalono koncept typu nomenklatorycznego.