W kodeksie wiedeńskim z 1905 wskazano konkretnie wydanie Species Plantarum w 1753 jako pierwszą ważną (uznaną) publikację nazw naukowych, wykluczono stosowanie tautonimów w nomenklaturze botanicznej i wprowadzono konieczność umieszczania diagnozy opisującej nowy takson w języku łacińskim. Amerykańscy taksonomowie nie zaakceptowali zmian i na bazie kodeksu z Rochester opracowali w 1910 tzw. kodeks amerykański (American Code). W tym samym roku (tj. w 1910) w Brukseli odbył się czwarty międzynarodowy kongres botaniczny, podczas którego przygotowano kodeks brukselski (Brussels Code) opublikowany w 1912. Zawarto w nim m.in. wskazanie odmiennych dat jako pierwszych ważnych publikacji nazw naukowych roślin innych niż naczyniowe.
Obowiązywanie dwóch odrębnych kodeksów nomenklatury zakończono w wyniku prac piątego kongresu botanicznego, który miał miejsce w 1930 roku w Cambridge. Ustalony wówczas kodeks (Cambridge Code) opublikowano w 1935 roku.