Johann Christian Daniel von Schreber (ur. 17 stycznia 1739 w Weißensee, zm. 10 grudnia 1810 w Erlangen) – niemiecki badacz historii naturalnej, botanik i zoolog, zwolennik botaniki linneuszowskiej.
Życiorys Johann Christian Daniel Schreber urodził się 19 stycznia 1739 roku w Weißensee w Turyngii. Początkowo pobierał nauki w domu rodzinnym, a następnie studiował medycynę, nauki przyrodnicze i teologię na uniwersytecie w Halle. W czerwcu 1758 roku uzyskał licencję nauczyciela.
W 1758 roku nawiązał kontakt korespondencyjny ze szwedzkim przyrodnikiem Karolem Linneuszem (1707–1778), pod którego kierunkiem dalej studiował i w 1760 roku uzyskał tytuł doktora nauk medycznych na uniwersytecie w Uppsali na podstawie pracy Theses medicae.
W 1761 roku podążył w ślady ojca i został lekarzem Paedagogium w Bützow. W 1764 roku wyjechał wraz z ojcem do Lipska, gdzie został wykładowcą na tamtejszym uniwersytecie.
W 1769 roku opublikował dzieło „Beschreibung der Gräser”, które łączyło opisy botaniczne traw z opisami ich użyteczności w rolnictwie oraz zawierało rysunki wiernie oddające cechy taksonomiczne. W tym samym roku poślubił Johannę Christianę Dorotheę von Schönfeld – para pozostała bezdzietna.