Ogarnięty rosnącym uczuciem staje się coraz natarczywszy, co ostatecznie doprowadza do stworzenia miłosnego związku z Ulaną, w której również budzi się nieopanowana miłość do „pana”, choć świadoma jest jej gorzkich konsekwencji.

Idylla obojga trwa przez pewien czas mimo nieprzychylnego stosunku wioski i tłumionego gniewu zdradzanego męża, którego Tadeusz pod różnymi pozorami często ze wsi oddala. Z konieczności pokorny, lecz mściwy Okseń Honczar w końcu podpala obejście dworu Mrozoczyńskiego. Ten fakt wraz z samobójczą śmiercią Honczara wpływa trzeźwiąco na młodego dziedzica, wpędzając go ponadto w dłuższą chorobę, która odmienia go także psychicznie. Drugim znaczącym faktem jest przygodne spotkanie dawnego szkolnego kolegi, który usilnie namawia Tadeusza na czasowy wyjazd do miasta, mający oderwać go od fatalnej miłości. Gdy Mrozoczyński wyjeżdża, Ulana wiernie oczekuje jego powrotu, wciąż obiecując sobie odnowienie poprzednio łączących ich uczuć. Po wielu miesiącach jej ukochany wprawdzie powraca, lecz w towarzystwie ładnej żony i jej miejskiego towarzystwa. Nie mogąc pogodzić się z cynicznym odtrąceniem i zdradą – Ulana popełnia samobójstwo.