Jednocześnie współpracowała z politycznymi i wojskowymi organami polskich władz, w tym z Komendą Okręgu Poznańskiego ZWZ-AK i z okręgową Delegaturą Rządu, była też w wojewódzkim Kuratorium Wojennym. 18 lutego 1944 została aresztowana przez Gestapo, więziona w obozie karno-śledczym w Żabikowie koło Poznania, a następnie w Ravensbrück i w filii Buchenwaldu w Lipsku. W dwóch ostatnich obozach działała w drużynie harcerskiej "Mury". W trakcie ewakuacji przez SS obozu w Lipsku wraz z grupą więźniarek zbiegła z konwoju.
Po wojnie nauczycielka w szkołach Poznania, od 1956 ponownie włączyła się w pracę harcerską. Pochowana na cmentarzu na Junikowie.
W poznańskim liceum nr 7 im. Dąbrówki, w którym uczyła I. Tarnowska znajduje się tablica ku jej czci, odsłonięta 13 października 1989.
Przypisy
Bibliografia Encyklopedia konspiracji wielkopolskiej 1939-1945. Wyd. Instytutu Zachodniego, s. 577-578. Handke W. et al., 2007: Jak Feniks z popiołów. Struktury Polskiego Państwa Podziemnego w Wielkopolsce 1939-1940, tom II, s. 66-67. Oficyna Wyd. Wielkopolski i IPN O/Poznań. . Pietrowicz Aleksandra, Łuczak Agnieszka Ze strachem pod rękę i śmiercią u boku. Wielkopolanki w konspiracji 1939-1945, Wyd.