Konrád z Vechty (ur. ok. 1364, zm. 26 grudnia 1431) – niemiecki duchowny katolicki, biskup ordynariusz ołomuniecki w latach 1408–1413, arcybiskup metropolita praski w latach 1413–1431.
W 1425 roku popadł w ekskomunikę, gdy opowiedział się za husytyzmem.
Życiorys Początki kariery duchownej Konrád z Vechty pochodził z Westfalii. Od końca XIV wieku pełnił różne urzędnicze funkcje na dworze króla Wacława IV Luksemburskiego. W latach 1401–1402 był biskupem Verden, od 1408 roku pełnił obowiązki proboszcza mielnickiego i bolesławskiego. W 1403 roku został biskupem ołomunieckim, od 1412 roku administrował archidiecezją praską.
Arcybiskup praski W 1413 roku Konrád z Vechty został arcybiskupem praskim. Początkowo zachowywał neutralność wobec nauk Jana Husa, nie ingerował również w sprawy związane z organizowaniem się husytyzmu. Był w swoim postępowaniu ostrożny i wykonywał z umiarem polecenia nałożone na niego przez władze kościelne i świeckie. W 1414 roku obłożył Pragę interdyktem, co było konsekwencją nacisków soboru w Konstancji. Gdy wybuchły wojny husyckie długo wahał się, po której stronie się opowiedzieć. Najpierw poparł Zygmunta Luksemburskiego, którego koronował na króla Czech w 1420 roku. Gdy jednak w listopadzie tego roku umocniła się pozycja Pragi jako centrum kalikstynów, Konrád z Vechty przeszedł na stronę husytów.