W kwietniu 1421 roku przyjął cztery artykuły praskie, czym zraził do siebie kapitułę katedry praskiej. Wypowiedziała mu ona posłuszeństwo i zdjęła z urzędu. Powołała jednocześnie praskiego administratora diecezjalnego, którym został biskup ołomuniecki, Jan Železný.
Arcybiskup nie podporządkował się jednak tym decyzjom i zaczął wyświęcać utrakwistycznych księży, co zakończyło się w 1425 roku jego ekskomuniką. Do końca życia dążył do pojednania katolików z husytami, nie dożył jednak legalizacji Kościoła utrakwistycznego w Czechach.
Ekskomunika i jej konsekwencje Po ekskomunice Konráda z Vechty w 1426 roku katolicy czescy pozostawali bez metropolity. Arcybiskup wyjechał z Pragi na prowincję i osiadł w Roudnicy. Przed śmiercią natomiast zamieszkał na zamku Helfenburk.