Ponadto w konkursie drużynowym wspólnie z Petterem Tande, Håvardem Klemetsenem i Kristianem Hammerem sięgnął po złoty medal.
Najważniejszym punktem sezonu 2005/2006 były igrzyska olimpijskie w Turynie. Po skokach do sprintu Norweg zajmował 13. pozycję i do biegu przystąpił ze stratą 56 sekund do prowadzącego Niemca Georga Hetticha. Na trasie biegu był drugim najszybszym zawodnikiem po Gottwaldzie, który zdobył złoty medal. Moan zdołał wyprzedzić wszystkich rywali oprócz Austriaka, do którego na mecie stracił 5.4 sekundy. Zdobył tym samym srebrny medal, wyprzedzając trzeciego Hetticha o 4.2 sekundy. W zawodach metodą Gundersena po skokach zajmował dziewiąte miejsce i przed biegiem tracił 1 minutę i 40 sekund do Hetticha. Jednak dzięki bardzo dobrej postawie w biegu zdołał awansować aż na trzecie miejsce. Nie zdołał wyprzedzić tylko Hetticha oraz Gottwalda, który był drugi i o 6.4 sekundy wyprzedził Norwega. W rywalizacji pucharowej Moan siedmiokrotnie stawał na podium, w tym 18 grudnia w Ramsau był najlepszy w sprincie, a 4 marca w Lahti wygrał Gundersena. Piętnaście razy meldował się w czołowej dziesiątce, jednak w klasyfikacji generalnej wyraźnie uległ Hannu Manninenowi z Finlandii.