Willa HadrianaPolski egzonim przyjęty na 111. posiedzeniu KSNG. (łac. Villa Hadriana, wł. Villa Adriana) – willa zbudowana na polecenie cesarza Hadriana w Tivoli (odległym ok. 28,0 km od Rzymu) w latach 118–134.
Funkcjonowanie Cały kompleks zajmował obszar o powierzchni szacowanej od 80 ha do 300 ha (zachowane ruiny obecnie zajmują obszar ok. 56 ha). Była to najrozleglejsza zabudowa pałacowa okresu starożytności. Jej powierzchnia porównywalna jest z obszarem zajmowanym przez Pompeje. Zabudowania tej letniej rezydencji składały się z zespołu budowli rozlokowanych w sztucznie wzbogaconym krajobrazie, tak by eksponować ten krajobraz. Rok 125 był momentem przełomowym dla prowadzonych prac budowlanych. Hadrian powrócił właśnie z objazdu Imperium. Wrażenia z podróży zainspirowały go do wzniesienia na terenie Willi obiektów naśladujących budowle oglądane w Grecji i Egipcie. Ta eklektyczna rezydencja rozplanowana została w trzech połączonych ze sobą kompleksach, przeznaczonych dla: cesarza, jego rodziny i gości, wyższych urzędników państwowych, żołnierzy, służby i niewolników.