Drugiej książki, o amerykańskich oddziałach wartowniczych, nie dokończył.

Dalsze życie Zarządzeniem Prezydenta RP na uchodźstwie Ryszarda Kaczorowskiego z 11 listopada 1989 został powołany na członka Rady Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej z terenu Francji w trwającej VIII kadencji (1989–1991). Był uznawany za eksperta w dziedzinie wojskowości przez Romualda Szeremietiewa, późniejszego ministra obrony narodowej w rządzie Jana Olszewskiego (1992).

W lutym 1997 za sprawą filmu Pistolet do wynajęcia (1996) powrócił na stałe do Polski. Zamieszkał w Józefowie pod Warszawą u rodziny Sikorów, następnie w Falenicy. Jeździł po kraju na spotkania z młodzieżą, nawiązał współpracę z Ligą Republikańską Mariusza Kamińskiego. Promował koncepcję obrony terytorialnej. W ostatnich latach życia przeprowadził się do Lublina, gdzie współpracował z Fundacją Młoda Demokracja oraz z Fundacją Szczęśliwe Dzieciństwo. Przyjaźnił się m.in. z Ewą Kubasiewicz-Houée i Tadeuszem Sikorą, poetą i kompozytorem. W Lublinie mieszkał do śmierci.

W 2006 pisarz i dziennikarz Jacek Indelak, który był konsultantem na planie filmu Pistolet do wynajęcia, czyli prywatna wojna Rafała Gan-Ganowicza, przytoczył swoją rozmowę z Ganem-Ganowiczem, gdzie ten na pytanie – „Jak to jest zabić człowieka?” udzielił odpowiedzi: – „Nie wiem.