Sojusz moskiewsko-niemiecki 1514 W tym samym czasie Polska została zagrożona ze strony zakonu krzyżackiego. Wielki mistrz Albrecht Hohenzollern, który od kilku lat odmawiał złożenia królowi polskiemu hołdu lennego, uznał, że nadarza się wyjątkowa okazja uderzenia na zaangażowane w konflikt z Wielkim Księstwem Moskiewskim państwo polsko-litewskie. Na dodatek nowy papież Leon X zdawał się sprzyjać Zakonowi krzyżackiemu w jego sporze z Królestwem Polskim. Wszystko to odbiło się niekorzystnie na pozycji międzynarodowej Polski. Jak pisał Zygmunt I do biskupa warmińskiego Fabiana Luzjańskiego 8 listopada 1513: Sądzili, że nas Moskal zje.
W lutym 1514 w Moskwie zawarto oficjalnie sojusz zaczepno-odporny pomiędzy cesarzem Maksymilianem I Habsburgiem a wielkim księciem Wasylem III, mocą którego obaj władcy zobowiązali się do wspólnego wystąpienia przeciwko Polsce i Litwie. Maksymilian zobowiązał się do udzielenia pomocy Moskwie w zdobyciu Kijowa, Smoleńska i Połocka.
thumb|left|Wasyl III
Druga faza wojny Na początku 1514 na Siewierszczyznę przeszedł zagonem kolejny czambuł Tatarów krymskich. W lutym Sejm litewski w Wilnie uchwalił nowe podatki na zaciąg polskich wojsk najemnych.