Kres dalszym reformom w kolegium jezuickim położyła kasata tego zakonu w 1773 roku – szkoła została zlikwidowana dwa lata później.
Posiadłości pojezuickie w 1781 roku zostały przez KEN przyznane pijarom, choć ci początkowo tylko wynajmowali go deputatom Trybunału, gdyż wykończenie i remont budynków wymagało dużych nakładów. Dopiero pożar z 1788 roku, który zniszczył gmach szkolny przy ulicy Rwańskiej, zmusił pijarów do przeprowadzki. Dobudowę drugiego piętra i niezbędne wykończenia wykonano według planów ówczesnego rektora kolegium, ks. Prospera Zarębskiego, geometry J.K.Mości.
W 1793 roku, w wyniku II rozbioru Polski, Piotrków znalazł się w zaborze pruskim. W budynkach należących do pijarów władze pruskie umieściły jeńców wojennych. Jednak 30 kwietnia 1796 roku zakonnicy podpisali porozumienie, w którym rząd pruski zobowiązał się odrestaurować gmachy pojezuickie i łożyć na ich utrzymanie, pijarzy zaś przekazali władzom dawne swoje budynkiBudynki dawnego kolegium pijarskiego władze pruskie przeznaczyły na więzienie. Pełniły one tę rolę aż do 2004 roku. Kościół, sprzedany przez pijarów ewangelikom, do dziś jest kościołem ewangelicko-augsburskim..
Zabór rosyjski Jako Gimnazjum Rządowe Męskie.