Michał Grabowski (pseud. Edward Tarsza; ur. 25 września 1804 we wsi Zołotyjów na Wołyniu, zm. 19 listopada 1863 w Warszawie) – polski powieściopisarz, publicysta i krytyk literacki.

Życiorys

Pierwsze nauki pobierał w Romanowie u jezuitów. W szkole bazyliańskiej w Humaniu przyjaźnił się z Zaleskim i Goszczyńskim, razem z nimi powołując do życia tak zwaną szkołę ukraińską polskiego romantyzmu. Kształcił się w (Liceum Richelieu w Odessie) i Warszawie, gdzie przyjechał w 1820 i jako wolny słuchacz uczęszczał na uniwersyteckie wykłady z historii i literatury. W latach 1822–1825 był urzędnikiem komisji wyznań religijnych i oświecenia. W 1825 wrócił na Ukrainę, gdzie spędził większość życia.

Był przeciwnikiem powstania listopadowego. Związał się z „Tygodnikiem Petersburskim” i wszedł w skład tzw. koterii petersburskiej (wraz z I. Hołowińskim, J. E. Przecławskim, H. Rzewuskim i L. Sztyrmerem). Optował za identyfikacją narodową z Rosją, pisząc o tym m.in. w prywatnym liście do gen. D. Bibikowa przy okazji starań o wydawanie pisma „Słowianin”. List przedostał się do opinii publicznej i spowodował zachwianie się wizerunku Grabowskiego wśród rodaków oraz spadek jego popularności.