Już w Logicznych podstawach prawoznawstwa oraz Analizie pojęcia czynu wskazywał on jako konieczne składniki normy określenie adresata, okoliczności i wyznaczonego zachowania.
Nie każde zdanie gramatyczne zawierające zwrot „powinien” albo „należy” jest zatem kompletną normą postępowania. Wypowiedź może wymagać uzupełnienia na podstawie kontekstu o adresata, okoliczności lub zachowanie, aby możliwe było zrekonstruowanie z niej normy postępowania.
Adresat normy Adresatem normy postępowania jest podmiot, któremu norma wyznacza określone zachowanie.
Adresat może być wskazany za pomocą nazwy indywidualnej albo nazwy generalnej. Norma wskazująca adresata nazwą indywidualną jest normą indywidualną, natomiast norma wskazująca go przez posiadane przez niego cechy – normą generalną.
Generalności normy nie należy utożsamiać z liczbą jej faktycznych adresatów. Nazwa generalna może w określonym czasie mieć tylko jeden desygnat, a nawet nie mieć żadnego desygnatu.