retrieved 21 September 2011.. Nolan był prezesem Związku Towarzystwa Filmowego i wraz z Emmą Thomas (jego dziewczyną i przyszłą żoną) prezentował filmy fabularne (35 mm) w trakcie roku szkolnego i wykorzystywał zarobione pieniądze na produkcję filmów taśmą 16 mm latem. Podczas lat studenckich Nolan zrealizował dwa filmy krótkometrażowe. Pierwszym z nich była surrealistyczna Tarantella (1989) (8 mm), która została pokazana na Image Union (pokaz niezależnych filmów i wizytówka w PBS). Drugi film to Larceny (1995), nakręcony przez weekend czarno-biały film, z ograniczoną obsadą, ekipą i sprzętem. Ufundowany przez Nolana i nakręcony przy użyciu sprzętu społeczności, pojawił się na Cambridge Film Festival w 1996 roku i jest uznawany za jeden z najlepszych filmów krótkometrażowych UCL.
Po ukończeniu studiów pracował jako analizator scenariuszy, operator kamery, reżyser filmów firmowych i korporacyjnych. Nakręcił również trzeci, krótki film: Doodlebug (1997) o mężczyźnie goniącym owada wokół mieszkania z butem, aby odkryć podczas jego zabijania, że jest to miniaturowa postać samego siebie.