Historia cmentarza W latach 1806–1918 thumb|upright|left|Fragment nekropolii podczas I wojny światowej thumb|upright|left|Najstarszy zachowany nagrobek na cmentarzu thumb|Nowa brama na cmentarz thumb|left|Stara brama na cmentarz thumb|Pompa przy wejściu thumb|left|Zabytkowy wodotrysk thumb|Zabytkowa latarnia thumb|left|Aleja główna thumb|Grób Israela Cenceminera, jednego z fundatorów cmentarza thumb|Fragment południowej części nekropoliii W 1806 zarząd warszawskiej gminy żydowskiej wystąpił do rządu z prośbą o zgodę na urządzenie za rogatkami Wolskimi cmentarza dla ludności żydowskiej. Zgoda została wydana w tym samym roku, po czym natychmiast przystąpiono do urządzania cmentarza. Powołano wówczas bractwo pogrzebowe Chewra Kadisza, które administrowało nekropolią, a w swoich decyzjach było niezależne i w pełni autonomiczne. Do celów pochówkowych cmentarz został otworzony pod koniec tego samego roku.