Po proklamacji niepodległości Izraela w 1948 roku wybuchła I wojna izraelsko-arabska. Początkowo siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej z łatwością sparaliżowały całą żydowską komunikację w tym rejonie. Broniący się Żydzi byli zmuszeni do ewakuacji mieszkańców najbardziej izolowanych osad. Dopiero z czasem siły żydowskie mogły przejść do kontrofensywy, wypierając arabskie oddziały na północ. W jej trakcie izraelska armia wysiedliła i zniszczyła liczne arabskie wioski w Galilei. Umożliwiło to założenie po wojnie nowych żydowskich osad i przeprowadzenie reorganizacji dotychczasowych społeczności samorządowych w regionie. Z nowych osad, jeszcze w 1948 roku założono kibuce En Dor, Gazit. Na miejscu poniemieckiej wioski Waldheim powstał moszaw Allone Abba, a na miejscu wioski Betlejem Galiläa powstał moszaw Bet Lechem ha-Gelilit. Nastąpiła wówczas reorganizacja społeczności samorządowych w regionie. Z Samorządu Regionu Emek Jizre’el postanowiono utworzyć trzy odrębne samorządy. Osady położone w zachodniej części Emek Jizre’el dołączyły do Samorządu Regionu Megiddo, która w szczytowym momencie liczyła 22 wioski. W części wschodniej doliny utworzono nowy Samorząd Regionu Jezreel, a w części zachodniej Samorząd Regionu Kiszon. Przez krótki czas istniał także położony bardziej na północy Samorząd Regionu Nahalal.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Samorząd Regionu Emek Jizre’el · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.