Dołączały do nich nowo tworzone kolejne osady. W 1949 roku był to kibuc Ha-Solelim, oraz moszawy Cippori i Ha-Jogew. Rok później założono moszaw Bet Zajid. W 1951 roku doszło do wewnętrznego rozłamu w kibucach Gevat i Ramat David, w wyniku którego część lewicowych mieszkańców odeszła i następnie w dniu 15 lipca 1954 roku założyła nowy kibuc Jifat. Był to jeden z pierwszych kibuców w kraju, który zdecydował się przyjmować wolontariuszy z Niemiec.
W 1957 roku doszło do połączenia samorządu Nahalal z Kiszon, które dalej były nazywane Samorządem Regionu Kiszon. W 1980 roku samorządy Jezreel i Kiszon zostały połączone w jeden, istniejący pod obecną nazwą. Powstała wówczas koncepcja utworzenia nowych osiedli, które miały pełnić funkcje mieszkalne dla ludzi pracujących w okolicznych strefach przemysłowych. Takie rozwiązanie miało umożliwić dalszy rozwój regionu, pobudzając jednocześnie jego konkurencyjność i przedsiębiorczość. W ten sposób w 1980 roku powstały wioski komunalne Adi i Allon ha-Galil, a rok później Timrat. Równolegle podjęto działania w celu wzmocnienia pozycji ludności żydowskiej w centralnym regionie Galilei. Dlatego w 1981 roku powstała wioska komunalna Hosza’aja. Szczególne miejsce w regionie zajmuje utworzony w 1982 roku kibuc Harduf. Założyli go zwolennicy filozofii Rudolfa Steinera (antropozofia).