nie ma też przekonujących dowodów na jego faktyczny udział w zabijaniu żołnierzy polskiego podziemia. Domosławski pisze, że już od 1950 roku, kiedy Baumanowi przypisano przypadkowe zniekształcenie cytatu z wystąpienia Bolesława Bieruta, bezpieka poszukiwała możliwości jego zwolnienia z dotychczasowych funkcji. Szansa ta nadarzyła się na fali kampanii antysemickiej w ZSRR u schyłku rządów Józefa Stalina, kiedy Bauman został uznany za wrogi element „pochodzenia drobnomieszczańskiego”; 16 marca 1953, dziesięć dni po śmierci Stalina, Bauman został zwolniony z pełnionych funkcji i z zawodowej służby wojskowej ze względu na więź z „burżuazyjną na wskroś rodziną” i niechęć do zerwania z nią stosunków, w związku z czym stwierdzono jego „nieprzydatność do dalszej służby w wojsku”. Rozkaz usunięcia Baumana ze służby wydał sam marszałek Konstanty Rokossowski.