Po rewolucji październikowej Armand pełniła funkcję członka komitetu wykonawczego moskiewskiej Rady Delegatów Robotniczych. Była zagorzałym krytykiem decyzji rządu radzieckiego o podpisaniu traktatu pokojowego w Brześciu Litewskim. Po powrocie do Piotrogrodu, została dyrektorem Żenotdiełu, organizacji powołanej do pilnowania równości płci w Partii Komunistycznej i w radzieckich związkach zawodowych. Przewodniczyła także Pierwszej Międzynarodowej Konferencji Kobiet Komunistycznych w 1920. Wkrótce potem zaraziła się cholerą i umarła w wieku 46 lat.
Inessa Armand została sportretowana w filmach Lenin w Paryżu, Le Train i All My Lenins.
Filmografia 1981: Lenin w Paryżu: Claude Jade w roli Inessy Armand 1990: : Dominique Sanda w roli Inessy Armand
Przypisy
Bibliografia Richard Pipes, Rewolucja Rosyjska, Warszawa 1994; Wyd. PWN, . Инесса Арманд na portalu hrono.ru Jean Freville, Z rodu entuzjastów, wyd. Książka i Wiedza, Warszawa 1961.
Kategoria:Bolszewicy Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Pochowani na Cmentarzu przy Murze Kremlowskim Kategoria:Rosyjscy komuniści Kategoria:Włodzimierz Lenin Kategoria:Zesłańcy na Sybir Kategoria:Rosjanie pochodzenia francuskiego Kategoria:Francuzi pochodzenia brytyjskiego Kategoria:Zmarli na cholerę Kategoria:Urodzeni w 1874 Kategoria:Zmarli w 1920