37-38.
Działalność w okresie międzywojennym W warunkach pokojowych zaczęły jednak w Lidze Kobiet pojawiać się różnice polityczne, wizje przemian w kraju i miejsca w nich kobiet. W pierwszych wyborach parlamentarnych Zarząd Ligi poparł kandydatki startujące z ramienia PPS i Stronnictwa Niezawisłości Polski czyli tzw. lewicy niepodległościowej, ale członkiniom Ligi łatwiej było współpracować ze sobą na gruncie społecznym niż politycznym. Do ówczesnych działaczek Ligi należały Zofia Moraczewska – żona premiera, Dorota Kłuszyńska – senator oraz Zofia Daszyńska-Golińska. Krytyka prowadzona przez kler katolicki i wyklęcie organizacji między innymi przez biskupa Adama Sapiehę spowodowało ograniczenie jej działalności oraz popularności.
Po przewrocie majowym w 1926 r., część działaczek zaangażowało się po stronie obozu sanacji Józefa Piłsudskiego, widząc w nim nie tylko poprawę sytuacji kraju, ale i szansę na powrót do czynnej działalności publicznej. W czasie kampanii wyborczej do Sejmu i Senatu z przełomu 1927/1928 działaczki stworzyły Demokratyczny Komitet Wyborczy Kobiet Polskich, który, pomimo krótkiej kampanii, uzyskał z listy Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem trzy miejsca w parlamencie.