Tak zmotywowane dnia 25 III 1928 r., z inicjatywy Zofii Moraczewskiej, utworzyły nową organizację kobiecą – Związek Pracy Obywatelskiej Kobiet. W parlamencie II RP z szeregów Ligi Kobiet i ZPOK znalazły się Zofia Moraczewska, Zofia Daszyńska-Golińska, Dorota Kłuszyńska, Maria Jaworska czy Eugenia WaśniewskaJoanna Dufrat, W służbie obozu marszałka Józefa Piłsudskiego. Związek Pracy Obywatelskiej Kobiet (1928-1939), Kraków-Wrocław 2013, ISBN 978-83-7730-055-8,. Jednak żadna z kobiet nie pełniła obowiązków marszałka sejmu czy senatu, nie objęła także teki ministerialnej. Wraz z powołaniem do życia ZPOK. Liga została praktycznie wchłonięta przez Związek, który od tej pory był rodzajem reprezentacji politycznej, a sama Liga organizacją opiekuńczą.
W okresie międzywojennym działalność na rzecz najmłodszych stała się najważniejszym punktem działalności Ligi. W latach 20. XX wieku Liga organizowała wszechstronną pomoc dla licznych sierot – ofiar pierwszej wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej. Koła Ligi, w Krakowie, Lwowie i Warszawie prowadziły tego typu placówki niosąc pomoc kilku tysiącom potrzebującym dzieciom, odżywiając je i lecząc a także edukując i wychowując. Pomoc finansową oraz dary działaczki Ligi pozyskiwały od polskiej emigracji jak i aktywistek amerykańskich organizacji kobiecych.