oraz zbiegło się w czasie ze zniszczeniem szeregu miast przybrzeżnych w Azji Mniejszej i upadkiem państwa Hetytów.
Tło historyczno-geograficzne thumb|Kierunki wędrówek Ludów Morza w XIII wieku p.n.e. Zgodnie z badaniami archeologicznymi położona w północno-zachodniej części Azji Mniejszej Troja była warowną twierdzą, co przetrwało w micie o udziale bogów w procesie budowania. Bogactwo Troi ściągało na siebie uwagę ludów ościennych. Przez dwa i pół tysiąca lat istnienia Troja była kilkakrotnie palona oraz burzona przez kataklizmy naturalne z racji swojego położenia w rejonie aktywnych ruchów sejsmicznych. Największy rozkwit Troi przypadł na potęgę państwa Hetytów (państwo nowohetyckie 1380–1200 p.n.e.)А.И. Немировский, Мифы и легенды народов мира, T. 1, Древняя Греция, s. 355., w którego archiwach osada figurowała prawdopodobnie jako Ta-ru-(u)-i-ša i KUR URU U̯ilušaЛ.A. Гиндин, В.Л. Цымбурский, Гомер и история Восточного Средиземноморья, s. 95..