W poezji Hezjoda pomiędzy epoką brązu i żelaza została wprowadzona epoka heroiczna (datowana na lata około 1250–1150 p.n.e.). Czyny bohaterskie znalazły swoje odzwierciedlenie w poematach i dramatach IX–V wieku p.n.e. Stosując analogię do podobnych przełomów kulturowych innych plemion starożytnego świata, można wywnioskować, że okres heroiczny zazwyczaj rozpoczynał się, gdy plemiona barbarzyńskie wdzierały się do bardziej rozwiniętego kulturowo kraju, którego istnienie chyliło się już ku upadkowi. Arystokracja najeźdźców zrywała więzy etniczne z własnym plemieniem i częściowo wchłaniała dorobek kulturowy podbitej cywilizacji. W Grecji helladzkiej epoka bohaterów rozpoczęła się w czasach schyłku kultury egejskiej. U Homera królowie achajscy byli niepiśmienni, niemniej w kręgach urzędniczych jeszcze przetrwała umiejętność pisma (np. sporządzanie inwentarzy w kancelariach pałacowych), stosowali pochówek ciałopalny, choć w kulturze egejskiej praktykowano pochówki ziemne, itd.
Rozkład sił thumb|Grecja homerycka Druga księga Iliady zawiera przegląd okrętów achajskich (Katalog Achajów) i wojsk trojańskich (Katalog Trojan).