Po Mistrzostwach Job zaczął szukać nowego pracodawcy, a że nie znalazł odpowiadającego mu klubu, wrócił do Middlesbrough. Bardzo korzystnie wypadł ze sparingach przedsezonowych i menedżer McClaren był z niego bardzo zadowolony. Przed sezonem do kadry Boro dołączył kolega Joba z reprezentacji Kamerunu – Geremi, sprowadzony z Realu Madryt. Do jego domu w Anglii przyjechał brat, który zawsze miał na niego dobry wpływ i dodawał mu pewności siebie, jak mówi Joseph-Désiré. Trener zaczął wystawiać Joba na jego ulubionej pozycji, czyli jako środkowego napastnik, a nie tak jak wcześniej, prawego czy też lewego. Job odwdzięczył się bardzo dobrą grą, zaskarbił sobie zaufanie trenera i wywalczył miejsce w podstawowym składzie. Przez trzy sezony rozegrał 75 meczów i strzelił 14 bramek. Dopiero w sezonie 2005/2006, kiedy to do klubu przybył Aiyegbeni Yakubu i Massimo Maccarone dla Kameruńczyka zaczęło brakować miejsca, dlatego też musiał sobie szukać nowego klubu. W styczniu ofertę wypożyczenia złożyli działacze Al-Ittihad Dżidda i piłkarz wyleciał do Arabii Saudyjskiej. Po sezonie na testy zaprosili go działacze Watfordu, jednak ostatecznie nie zaproponowali piłkarzowi kontraktu, a Job znalazł zatrudnienie w beniaminku Ligue 1 – CS Sedan. Pierwszy sezon gry w tym klubie był udany. Job strzelił dziewięć bramek i rozegrał 25 meczów.