Etymologia Słowo krija (podobnie jak słowo karma oznaczające czyn) pochodzi od cząstki kri, która oznacza czynić, reagować i znaczy ono czyn. Słowo joga oznacza zjednoczenie, zjednoczenie z Bogiem. Połączenie słów krijajoga znaczy jednoczyć się z Bogiem (Nieskończonym) poprzez czynność.
Słowo krija (oznaczające czyn) jest bardzo popularne w językach indyjskich. Wykorzystywane jest również (oprócz tekstów dotyczących krijajogi) w tantrze i w buddyzmie. Pojawia się także w Bhaktisutrach i Jogasutrach.
Praktyka Jogananda napisał w Autobiografii Jogina, że krijajoga polega na mentalnym sterowaniu oddechem w dół i w górę, wokół siedmiu centrów na kręgosłupie (ćakr). Opisał tę technikę medytacji tak ogólnie ze względu na obowiązek trzymania jej w tajemnicy.
Lahiri Mahaśaja podał w jednej ze swych książek nieco dokładniejszy opis praktyki krijajogi: pranajama (właściwy oddech) wizualizacja pozycji jonimudra odpowiednie ułożenie języka w głowie koncentracja na bindu i wsłuchiwanie się w dźwięk Om utrzymywanie gwiazdy między gardłem a czołem
Technika krijajogi Tradycja tej krijajogi przekazuje, każdorazowo poprzez procedurę dikszy, sześć poziomów techniki krijajogi. Nazywają się odpowiednio: pierwsza Krija, druga Krija, trzecia Krija, czwarta Krija, piąta Krija, szósta Krija.