W klasyfikacji generalnej była dziewiąta, w zjeździe ósma, a w klasyfikacji supergiganta jedenasta.
Największy indywidualny sukces odniosła na mistrzostwach świata w St. Anton, gdzie zdobyła złoty medal w kombinacji. Po zjeździe do kombinacji była czternasta, jednak w slalomie uzyskała najlepszy czas i ostatecznie zwyciężyła, wyprzedzając Austriaczkę Christine Sponring i Włoszkę Karen Putzer. Wystartowała także w gigancie i slalomie, jednak obu konkurencji nie ukończyła. Pięciokrotnie stawała na podium zawodów Pucharu Świata, przy czym odniosła jedno zwycięstwo: 28 października 2000 roku w Sölden wygrała giganta. W klasyfikacji generalnej sezonu 2000/2001 zajęła siódme miejsce, w gigancie szóste, a w klasyfikacji slalomu była trzecia za Janicą Kostelić z Chorwacji i Szwajcarką Sonją Nef.
Najważniejszym punktem sezonu 2001/2002 były igrzyska olimpijskie w Salt Lake City. Wystartowała tam w czterech konkurencjach, najlepszy wynik osiągając w kombinacji, którą ukończyła na trzeciej pozycji. Po slalomie do kombinacji Niemka była druga, tracąc do prowadzącej Kostelić 0,50 sekundy. W zjeździe do kombinacji uzyskała siódmy wynik, co dało jej jednak trzeci łączny czas i miejsce na podium. Ostatecznie o straciła 1,88 sekundy do Kostelić oraz 0,39 sekundy do Renate Götschl.