W latach 1941–1944 wykładał prawo kanoniczne w Lubelskim Seminarium Duchownym w Krężnicy Jarej, jednocześnie był obrońcą węzła małżeńskiego w Sądzie Biskupim w Lublinie. Brał udział w tajnym nauczaniu, wykładając prawo kanoniczne na konspiracyjnym Uniwersytecie Ziem Zachodnich w Warszawie (1943–1944). W 1944 powrócił do wykładów na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, od 1946 był członkiem czynnym Towarzystwa Naukowego KUL. Pracę naukowo-dydaktyczną przerwała w sierpniu 1945 nominacja prymasa Augusta Hlonda na administratora apostolskiego przyłączonej do Polski części diecezji warmińskiej. Na Warmii pracował do stycznia 1951, kiedy został zmuszony do ustąpienia przez władze państwowe. Przeszedł do pracy w sekretariacie prymasa Polski.
26 kwietnia 1951 Bensch został mianowany biskupem tytularnym Tabuda, z przeznaczeniem na rządcę terenów diecezji berlińskiej i wrocławskiej oraz prałatury pilskiej w granicach Polski, z siedzibą w Gorzowie Wielkopolskim. Nie mógł objąć rządów wobec sprzeciwu władz państwowych i pozostał w sekretariacie prymasa. Sakrę biskupią przyjął 21 września 1954 w Poznaniu, z zachowaniem dyskrecji;