Smith 2010, s. 36–39.. Znalazł pracę jako stróż nocny w kopalni, gdzie „po raz pierwszy zobaczył południowoafrykański kapitalizm w działaniu”. Z pracy został jednak zwolniony, gdy jego induna (naczelnik) odkrył, że Mandela uciekł z domuMandela 1994, s. 89–94; Sampson 2011, s. 29–30; Smith 2010, s. 40.. W trakcie pobytu u kuzyna w George Goch Township poznał aktywistę ANC Waltera Sisulu, który załatwił mu pracę aplikanta w kancelarii Witkin, Sidelsky i Eidelman. Firma prowadzona była przez liberalnego Żyda, Lazara Sidelsky’ego, który był sympatykem ANCMandela 1994, s. 96–101; Sampson 2011, s. 30–31; Smith 2010, s. 41.. W pracy Mandela poznał Gaura Redebe wywodzącego się z Xhosa, który był członkiem ANC i Południowoafrykańskiej Partii Komunistycznej, a także Nata Bregmana, żydowskiego działacza komunistycznego, który stał się jego pierwszym białym przyjacielemMandela 1994, s. 104–105; Sampson 2011, s. 32–33; Smith 2010, s. 43, 48.. Uczestnicząc w rozmowach i spotkaniach komunistów, Mandela był pod wrażeniem tego, że Europejczycy, Afrykanie, Hindusi i kolorowi są traktowani wzajemnie jako równy z równym. Później twierdził, że nie przyłączył się do partii, ponieważ jej ateizm pozostawał w konflikcie z jego chrześcijańską wiarą i poglądem, wedle którego RPA zamiast walki klasowej potrzebna jest walka o równość rasowąMandela 1994, s. 106; Smith 2010, s. 48–49..