Linia stratna Gdy elementy straty i nie są pomijalne, oryginalne równania różniczkowe opisujące segment elementarny linii przybiera postać:
Po zróżniczkowaniu pierwszego równania po i drugiego po oraz po dalszych przekształceniach algebraicznych uzyskuje się równania, z których każde zawiera tylko jedną niewiadomą:
Kierunek propagacji fali Powyższe równania wskazują na istnienie dwóch rozwiązań przemieszczania się fali, do przodu i do tyłu. Przyjmując uproszczenie linii bezstratnej (tj. i ), rozwiązanie można przedstawić równaniem:
gdzie:
– liczba falowa (jednostka: radian na metr), – częstość kołowa (radian na sekundę), i – dowolne funkcje, – prędkość fazowa fali.
Ponieważ równania telegrafistów wiążą natężenie prądu z napięciem, można zapisać analogiczne równanie dla natężenia prądu
gdzie jest impedancją falową linii przesyłowej, która dla linii bezstratnej jest dana przez:
Przypisy
Kategoria:Transmisja danych Telegrafistów