w 1818 udał się do Akwizgranu by malować władców i dyplomatów, którzy zjechali się na obrady kongresu Świętego Przymierza, a następnie do Wiednia i Rzymu, wszędzie zbierając pochlebne opinie arystokracji, zarówno z powodu jego talentu, jak i nienagannych manier. Do Anglii wrócił po 18 miesiącach i tego samego dnia wybrany został prezydentem Akademii w miejsce Benjamina Westa, który zmarł kilka dni wcześniej. Zasiadał w prezydenckim fotelu aż do śmierci. Nigdy się nie ożenił.
Sir Thomas Lawrence posiadał wszelkie zalety osobiste i umiejętności artystyczne, by stać się i być najmodniejszym z malarzy i – wśród portrecistów angielskich zajmuje należne sobie miejsce, aczkolwiek nie tak wysokie, jaki posiadał za życia. Jego bardziej ambitne prace w stylu klasycystycznym, jak np. kiedyś wychwalany "Szatan", są dzisiaj praktycznie zapomniane.
Największa stała wystawa prac Lawrence'a mieści się w Waterloo Gallery w Windsorze, kolekcja o dużym znaczeniu historycznym. "Master Lambton," namalowany dla lorda Durhama za 600 gwinei, uważany jest za jeden z najlepszych portretów Lawrence'a.
Kategoria:Angielscy malarze klasycyzmu Kategoria:Angielscy malarze nadworni Kategoria:Angielscy portreciści Kategoria:Malarze nadworni Jerzego III Kategoria:Ludzie urodzeni w Bristolu Kategoria:Urodzeni w 1769 Kategoria:Zmarli w 1830