Król Hiszpanii Filip III Habsburg starał się skusić pirata do przejścia na służbę hiszpańską, co było podówczas zjawiskiem powszechnym, lecz Mainwaring był na tyle bogaty i świadom swej pozycji, że mógł sobie pozwolić na patriotyzm.

W 1614 roku wyruszył wreszcie na Nową Fundlandię, być może nawet w poszukiwaniu Eastona. Pirackiego Admirała wprawdzie już na wyspie nie było, ale Mainwaring objął ją niejako w udzielne władanie. Rabował nie tylko towary i zaopatrzenie ze statków francuskich i portugalskich, pozostawiając im jednak szczątkowe zapasy prowiantu, by nie umarli z głodu, ale także siał terror wśród lokalnych rybaków żądając od nich kontyngentów żywnościowych oraz ludzi. Wcielił on do swych załóg ok. 400 ludzi, w większości siłą. Nie był jednak okrutny, czy nieludzki. Zachowały się nawet informacje o podwładnych Mainwaringa, których herszt kazał wieszać na rejach za znęcanie się nad jeńcami.

Jesienią postanowił wrócić do północnej Afryki, lecz gdy dotarł w ten rejon, został przykro zaskoczony faktem, iż pod jego nieobecność Hiszpanie zagarnęli Marmora – jego dotychczasową bazę wypadową.