Warszawski poeta w swoich wierszach opisywał często doświadczenia związane z I i II wojną światową; dotykał zwłaszcza tematyki powstania warszawskiego oraz kwestii powojennych „błędów i wypaczeń”, które starał się przezwyciężyć również jako pedagog szkolny. W dorobku Niewiadomskiego znajdują się także wiersze patriotyczne, ody religijne, utrzymane w stylistyce młodopolskiej impresje poetyckie, a nawet wznawiane bajki dla dzieci. Szczególnie cenne okazują się być cykle sonetów klasycznych.
Do najbardziej znanych książek Niewiadomskiego należą: Na leśnych bezdrożach (1956) i Warszawa jakiej nie ma (1988), w której znajduje się wiele wspomnień autora, głównie z czasów przedwojennych, jak i samej wojny.
Był ciotecznym wnukiem Wojciecha Gersona, jego ciotką była Cecylia Niewiadomska. Miał żonę Zofię i córkę Marię.
Pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 4B-3-30).